عموهای مفیدی در اولین افطار همدوره ای هاشون در ماه رمضان امسال خونه دوستم فاطمه

دوستام فاطمه و کوثر

یک نتیجه محتمل از یک لحظه غفلت مامان!

با مُبین و پدرش

با امیرعلی و پدربزرگش

بدون شرح!

«آبازی» با پسرخاله ها تحت نظارت دایی!

بدون شرح!

با تشکر از دایی مخفی!

پارک فرهنگ به صرف چای داغ صبحانه!

من و عرفان و یک توپ بزرگ

عیادت از باباجون ابراهیم

یه آشتی کوچولوی من با آبـّـه!

تنها در آسانسور!

نیمه شب در پارک

این هم یه دوست جدید با دو تا دوست که مدتی بود همدیگه رو ندیده بودیم

(31 شهریور 1390)

با پسرخاله ها در منزل باباجون در اصفهان

در صندلی کودک رستوران در راه بازگشت به تهران

صبحانه و بازی در پارک ملت

استفاده ابزاری از کیک تولد 22 سالگی عمو علی!

من و محمدجواد با یک شمع جدید و کیک تولد عمو علی!

در هیأتی متفاوت!

تریپ کوهنوردی در ارتفاعات بالاتر از فشم!

بدون شرح!

من و کیک تولد دو سالگی ام!

تعدادی از مهمانان - و حضور مجازی باباجون محسن - در تولد دو سالگی ام

بوسیدن باباجون محسن که مجال حضور در تولدم رو پیدا نکرد

و این هم تعدادی از دوستام که این روزا هم رو دیدیم (البته چند تاش مربوط به پست بعدی میشه که برای تعدیل عکسها، در اینجا ازشون استفاده شده!):

نعیمه (نی نی ناز من)

لعیا

عرفان و فهام

آراد

باز هم عرفان

حورا

نگین

(10 مرداد 1390)

در سالن انتظار فرودگاه مهرآباد

درحال انجام حرکات آکروباتیک روی ماشین!

کاری از مهندس میرمصطفی!

یک حرکت آکروباتیک دیگه روی ماشینم!

بدون شرح!

در حیاط منزل مامانجون در اصفهان

اصلاحات با اعمال شاقه؛ و کلی جیغ و داد و بیتابی من!

نعیمه در حال بازی در پارک

و من در همون پارک؛ سرگرم یک گربه و بچه هاش!

پارسا در منزل مامانجونم

(1 تیر 1390)

من و عرفان کنار سفره هفت سین در لحظه تحویل سال

دارت بازی با محیا!

دایی و پسرخاله ها

آموزش سرسره بازی!

عید دیدنی بزرگان فامیل

فرار من از دست این پرنده ها!

عید دیدنی منزل پدربزرگ فهام

یه مصطفای دیگه تو پلوپز!

من موبایل بابا رو گرفتم، بابا هم عکس من و خودش رو با هم!

در حال تلفظ غلیظ کلمه «گُل»!

در حال بازرسی از کمد لباسهام!

آخر سر هم، فهرست یکسری کلمه های پرکاربردم تا قبل از عید رو آوردم.

اول کلمه هایی که فقط خودم معنیشون رو میدونم:
پوآبّا، تلادّا، تلاتلا

کلمه هایی که میتونم درست ادا کنم:
ندا، آقا، نَه، آینه، بده

کلمه هایی که با لهجه خودم ادا می کنم (البته بعلاوه معنی شون!):
مادر، آجی، مامانی: مامان بزرگ
مامان، مامانی، مومانی، مامانم، مادر: مامان
بابایی، بابادو،باباجی: بابابزرگ
بابا، بابایی: بابا
عم: عمو
دا:دایی
عیی:علی
عطیا: عطیه
مم:محمد
اُدا: هدی
بابا: بابا، وسایل یا لباسهای بابا، گوشی تلفن
آبو، آبَ: آب و هر مایعات دیگری، انواع درب شیشه و بطری و درب اتاق و منزل و…
اَبَ: الله اکبر
اَمَّه: از اون خوراکیه خوشمزه میخوام.
پا: پا، پارک
گُُُ: گل
تلا: درخت
توپ: توپ، اجسام گرد و کُره ای
اَیا: حیاط
ما: ماه
کا: کفش
موبا: موبایل
باتی: باطری
کوش: کجاست؟
تا، اُتا: اتاق
تا: افتاد
آوو:آهو
اَگو:خرگوش
کانگو:گانگورو
ما:ماهی
جوجو، جوجه: پرنده، بعضی چیزهای کوچک
بابا: اسب، ببر، ببعی
نمو: میمون
هاپ هاپ: سگ، گربه و چهار پایان دیگه
پو: خرس کارتونی
پر: کلاغ پر
جی جی: بازی دودوچی چی
کواِ: کولر
مو تو: موتور
قوم قوم: ماشین
کوکو: کاسه
تیشت: داغ
جادو: جارو

و این هم کلمه هایی که تا حالا یکبار ادا کرده ام:
افتاد، نها

(21 فروردین 1390)

هواپیماسواری!

وقتی اصلاح طلب شدم!

کمدگردی!

با پسرخاله ها

بدون شرح!

اولین سُر خوردن من

اکتشافات در غار!

اکتشافات دیگر!

؟؟؟!

من و پارسا؛ شب آزادی بابابزرگ پارسا

با محیا و محمدحسین و علیرضا

«عرفان»؛ جدیدترین و کوچکترین عضو فامیل!

(29 اسفند 1389)

صحبتهای جدی تلفنی!

دارم سوار ماشینم میشم!

یک روز برفی تو بغل بابا مهدی!

توی بغل باباجون محسن!

کلاه بوقی من تو جشن تولد عمو محمد

با مامانجون و باباجون محسن تو جشن تولد عمو محمد

با دوستم محمدحسین

کوثر تو مهمونی خونه من!

فاطمه تو مهمونی خونه ما

دوستای بابا مهدی تو مهمونی خونه ما

نمایشگاه کودک پارک گفتگو؛ منم که همیشه اینجور موقع ها خوابم!

آبشار شکلاتی در نمایشگاه کودک پارک گفتگو

آدمک مریخی در نمایشگاه کودک پارک گفتگو

(30 بهمن 1389)

اون قدیما که هنوز پستونک می خوردم!

کنجکاوی سر میز صبحانه قبل از رسیدن مهمونا!

کشف آیفون و تلفن بازی باهاش!

بعد از یک حمام گرم

رانندگی روی ماشین دو ترکه!

این هم چند تا عکس از دوستایی که تو این سه ماه با هم بازی کردیم:

مُبین

سپنتا

علی

ستایش

امیررضا

و این هم یک مهمونی که جای خیلیا خالی بود:

میز شام

میز دسر

(30 دی 1389)

این هفته بابا مهدی و دوستای دبیرستانیش یه مهمونی بزرگ داشتن که من توش کلی دوست جدید پیدا کردم. فاطمه هم – که از قبل میشناختمش و یه شب هم افطار رفته بودیم خونه شون – رو اونجا دوباره دیدم.

سنا (ثنا)، کوثر، فاطمه، و من

فاطمه، سنا (ثنا)، کوثر، من، و طه یکی دیگه از دوستای جدیدم

این هم «سارا» خانم؛ که تو عکس دسته جمعی ما «افتخار» ندادن!

عکس دسته جمعی مامانای دوستام؛ با دوستاشون!

عکس دسته جمعی باباهای دوستام؛ با دوستاشون!

راستی علی و محمدحسین شب مهمونی دوستای بابا مهدی با مامان باباشون نیومدن؛ ولی هفته پیش یه کم با علی بازی کردم؛ اینم مدرکش (!):

من و علی مرتضوی

راستی این هفته محمدجواد رو هم تو یه مهمونی دیدم؛ اون هم بهم نمکدون بازی یاد داد:

تازه، مامان محیا هم آزاد شد و رفتیم دیدنشون واسه تبریک:

و اونجا با یه دوست جدید هم آشنا شدم: نیکان کوچولو؛ که باباش الان پیش باباجون محسن منه

اول از همه تا یادم نرفته؛ مامان و بابا پیغام دادن سال نوی مسیحی رو به هر کسی که بهش مربوط میشه تبریک بگم. این دومین تحویل سال مسیحیه که من به عمرم می بینم؛ و دومین تحویل سال مسیحیه که باباجون محسنم پیشم نیست

اینم هدیه من به همه دوستای خوبم:

(10 دی 1389)

من بالاخره عمل جراحی ام به خوبی و خوشی و سلامتی انجام شد و الان هم بیشتر از قبل بازی میکنم و آواز می خونم.

این عکس بیمارستانیه که توش عمل کردم؛ که بابا مهدی برای یادگاری گرفته:

مرکز طبی کودکان

اینم عکس دستم که خانم پرستارا بسته بودنش تا بتونم با سرم غذا بخورم… آخه روز اول بعد از عمل غذا تو معده ام نمی موند!

اینم یه عکس از اتاق خوشگلی که آقای دکتر گفته بود و به ما داده بودن:

و اینم آقای دکتر مهربون:

شب قبل از عمل هم رفتم خونه مامانجون، با عکس باباجون محسنم هم یه عکس انداختم:

راستی هفته پیش، با بابامهدی و مامانجون و عموعلی و عمو محمد رفتم ملاقات باباجون محسن؛ اما مامان هدی نتونست بیاد؛ چون یه خانم بداخلاق اونجا بود که نگذاشت

راستی هفته پیش مامان محمدمهدی هم اومده بود تهران؛ ما هم رفتیم دیدنش خونه ستایش اینا.

محمدمهدی وقتی اندازه من بوده این شکلی بوده:

این هم من و ستایش:

و این هم خواهر ستایش که از دوربین بابا مهدی فراریه!

(5 دی 1389)

بالاخره بابامهدی اومد دنبال من و مامان هدی تا برمون گردونه تهران. من هم به بابا کارای جدیدمو نشون دادم. مثلاً یاد گرفتم سینه بزنم، یا بگم «دُ دُ» (دکتر)!!

دوستای اصفهانم رو خیلی وقت بود ندیده بودم؛ اما بالاخره شب شام غریبان تو جلسه فامیلی تفسیر قرآن بیشترشون رو دیدم.

عکس خراب کن لوس!

راستی من دیگه یاد گرفتم باید سر سفره غذا بخورم؛ ولی خب مامانم اونوقت دیگه نمی تونه غذا بخوره!

یه شب هم مامان با دوستای دبیرستانیش قرار گذاشته بود و من باز یه همبازی جدید پیدا کردم.

بعدش هم که اومدیم بیرون، هوا سرد و تاریک شده بود و مامان لباس آدم برفی ها رو تن من کرد.

تو راه تهران هم من تو صندلی جدیدم کلی خوابیدم و کلی هم بازی کردم.

تازه شب هم که رسیدیم تهران رفتیم دیدن یکی از دوستای مامان و بابا که تازه از فرنگ برگشته بود؛ و اونجا دوستم محمدحسین رو هم دیدم.

(27 آذر 1389)